Τετάρτη, 6 Ιουλίου 2011

Vertigo (1958)


Από την υποκειμενική παραίσθηση της ιλιγγιώδους αφήγησης μέχρι τα ακροφοβικά σύνορα της απ-ανθρώπινης επιθυμίας, το Technicolor αριστούργημα του Hitchcock μοιάζει με έναν τέλειο γρίφο αφιερωμένο στις ψυχωτικές εμμονές, τις ερωτικές αδυναμίες και φυσικά στον ίδιο τον θεατή που ως παθιασμένος συνένοχος, καλείται να λύσει το μυστήριο μιας γυναικείας εξαφάνισης, προτού εξαφανιστεί τελείως η (ούτως η άλλως ετοιμόρροπη) λογική που χαρακτηρίζει την φύση του είδους μας. Παθιασμένος, για μια ταινία που μέχρι σήμερα παραμένει αξεπέραστη. Ίσως για πάντα.

Chris Zafeiriadis

2 σχόλια:

Evi Avd. είπε...

http://www.thepervertsguide.com/clips.html

Θα πρότεινα το συγκεριμένο ντοκυμαντέρ για μια ψυχαναλυτική οπτικήστο παραπάνω αριστούργημα

Chris Z. είπε...

Ευχαριστούμε για την πρόταση/ προτροπή αγαπητή… Θα το τσεκάρω σύντομα…